#DOcember: It is so on Linda!

 photo Linda_zps6494dc02.jpg
Die Lieve Linda, vorige week plaatste zij een ode en oorlogsverklaring in een.
En vandaag beantwoord ik die!

Linda de verklaring zag er zo uit:

Linda, deze is voor jou. En dan heb ik het niet over mezelf, maar over mijn hardlopende naamgenoot Linda.

Ik ken Linda via GirlsLove2Run. We zijn een keer samen naar een event gegaan en sindsdien zijn we loopmaatjes. Wel op afstand weliswaar, maar dat maakt voor ons niet uit. Mijn eerste tien kilometer ooit liep ik tijdens een wedstrijd bij haar in het dorp en pas nog aten we samen een burger in Utrecht. Er kan niet áltijd gerend worden. En dat doen Linda en ik dus ook niet, maar op afstand blijven we op de hoogte van elkaars loopperikelen. (Al is het wel echt weer tijd voor een zweetdate, asap!)

Hoewel we lang rond hetzelfde niveau zaten, besloot Linda me dit jaar te overstijgen. En dus haalde ze een boel geld op voor de Hartstichting en liep de Dam tot Damloop. Terwijl deze doorzetter er 16,1 kilometer uitperste, zat ik op de bank met een zak chips het live-verslag te kijken. Zoals ik al zei, er kan niet altijd gerend worden. Dat geldt voor mij dan. Ik heb een hoop smoesjes gehad en ondertussen deed Linda alles gewoon wél. Dat discipline zit helaas niet net zoals onze passie voor lopen in de naam.

Maar nu is het december. #DOcember, als het aan GirlsLove2Run ligt. Dag in dag uit de kou trotseren en 70 kilometer in totaal maken. Op zijn minst. Challenge accepted. Maar dat is niet alles. Nee, Linda, shit is aan. ‘On like Donkey Kong’, hoe je zelf zo mooi antwoordde. Want die 0,2 kilometer die je gisteren meer liep dan ik, was een soort oorlogsverklaring. Ik strijd tegen jou deze maand. Opdat we snel zweetdaten! En de winnaar trakteert de ander op een warme choco achteraf, deal?

Tot zover mijn ode aan Linda (eigenlijk een verkapte oorlogsverklaring van mijn kant). Omdat je echt een topwijf bent die het toch maar weer flikt elke keer.
Bron: Linda’s Blog 

Tsja Na dit kon ik toch niet achterblijven:

Linda, wat was ik jaloers toen jij door Fieke en Francien was uitgekozen om als hun protegee te trainen voor de halve. Maar je deed het geweldig. De eerste ontmoeting vergeet ik nooit. We spraken af op Centraal Station en gingen vervolgens heel ongezond eten bij de Mac (waar ik nu al maanden van afgekickt ben). Het was totaal niet akward en het leek alsof we elkaar al jaren bevriend waren,

Terwijl we het allebei kwakkelend deden, vond ik dat we het best goed deden! Dat ik afgelopen jaar jouw “oversteeg” deed ik echter wel met veel pijn en moeite. Ik belde je niet voor niets bij kilometer punt 13. Ik was op ik kon niet meer en dat zetje had ik echt van jou nodig!

1 oktober, we begonnen de maand goed en aten burgers, van die zweetdate op de uithof is het tot op heden nog niet gekomen maar dat komt wel goed. Nou ja goed, zweetdate met jou zie ik wel tegen op want als jij eenmaal op gang ben dan ga je ook als een speer!

En nu zijn we aanbeland op het vlak dat we “frenemies” van elkaar zijn geworden. Door het feit dat we allebei op het hardloop vlak er competitief ingesteld op zich niet erg, maar met #DOcember willen we ons niet laten kennen. En dus rennen we onze kniebanden en enkelbanden aan gruzelementen om elkaar niet te laten winnen 😉 Geen probleem Ik ben er klaar voor!

Dankzij Linda hebben we deze maand extra veel hardloopverhalen. Gelukkig gaan we niet alleen rennen (tegen elkaar) maar we gaan ook (eindelijk) weer eens wat gezelligs doen en natuurlijk gaat de camera mee!

Zijn jullie klaar voor #DOcember?

XoXo

 

P.S. Lin You Are Still my Runningbuddy!! See you Soon!!!

Een gedachte over “#DOcember: It is so on Linda!

Geef een reactie