Girl on a mission: o nee, ik voel iets in mijn been

IMG_7755Met nog minder dan een maand tot mijn halve marathon ga ik een kant zien van mijzelf die ik na de marathon heel leuk ga vinden maar nu…nu even niet.

O nee mijn voet!
Enige tijd geleden was ik aan het hardlopen en voelde ik ineens iets aan mijn voet. Dit is heel normaal en kan iedereen gebeuren en hoeft ook niet te zijn maar ik ging gelijk van het ergste uit. O nee een stressfractuur (ik had het boek van Annemerel niet moeten lezen)! Daar gaat mijn halve marathon! Twee dagen na dit gebeuren lag ik bij de fysio op de bank, ik had sowieso al een afspraak dus vroeg ik of die even na mijn voet kon kijken. Ik zei mijn gedachte en hij begon heel hard te lachen. Nadat die mijn voet had nagekeken zei die: Het is alleen een beetje stijf maar verder niets! Gewoon lekker door rennen en gerustgesteld ging ik weer op huis aan.

Ben je verkouden blijf uit mijn buurt
Help de griep epidemie is in volle gang en ik werd er niet aardiger op. Ik was in januari natuurlijk al getroffen door de griep en had mijn portie wel gehad. Toen mijn collega snotterend wat kwam vragen stak ik mijn hand omhoog en zei ik: blijf daar staan! Ik hoef de griep niet. Zoals ik al zei…ik word er niet aardiger op. Zelf slik ik altijd al een multivitamine, extra vitamine D en magnesium, was ik eerst niet zo trouw in het nemen van dit soort dingen ineens sta ik iedere dag met pillen en zakjes zodat ik een klein beetje extra heb! Zelfd vriendlief ontkomt niet aan de zakjes en de pilletjes en toen die laatste verkouden begon te worden had ik hem het liefst op de bank laten slapen, maar zo een monster ben ik nu ook weer niet!

Paniek om niets
Op een mooie zaterdag besloten vriendlief en ik te gaan wandelen op de hei. Terwijl ik over een boomstronk liep zakte ik door mijn enkel, niets om mij zorgen te maken (dat dacht ik echt op dit moment). Zondags tijdens mijn training voelde mijn enkel niet lekker, maar uiteindelijk ging het wel. Maandags ging ik trainen met de loopgroep, tijdens het lopen voelde ik wel mijn enkel, maar nog steeds maakte ik mij geen zorgen. Ik had zondag hard getraind dus dat kan wel. Toen ik woensdag met prachtig weer mijn duurloop ging doen, kwam ik vrij vlot terug. De pijn was inmiddels overgegaan tot heftige kramp en dit was niet normaal. Toen mijn vader (EHBO’er) er naar ging kijken en zei dat het blauw was sloeg de paniek echt toe! Om 16.00 uur belde ik de fysio en om 21.30 lag ik op de behandeltafel en na 10 minuten stond ik weer buiten. Mijn bovenste spronggewricht zat vast en met 3 korte bewegingen kon ik weer verder met mijn schema.

pietje Paniek
Ik ben sinds eind februari veranderd in een soort Pietje Paniek. Waar het eerst normaal was (en is) om af en toe ergens een pijntje te hebben verander ik nu in een soort maniak!
Ik weet dat ik niet de enige renner ben in de wereld, laatst sprak ik met iemand en die had hetzelfde. Ik probeer het iets los te laten, maar op dit moment is het alles voor Berlijn.

Ben ik de enige renner die de last van heeft? Of zijn er nog meer mensen zo?
En mocht je mij tegenkomen en denken, wat is dat voor een bitch? Sorry, 7 april ben ik rond 15.00 uur weer de aardige Linda!

XoXo

2 thoughts on “Girl on a mission: o nee, ik voel iets in mijn been

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.