Halve marathon perikelen: Ik zag het allemaal even in het water vallen

Halve marathon perikelen 2017

Afgelopen week zag ik mijn halve marathon heel even in het water vallen, maar gelukkig had ik een reddingsboei.

Schaafwonden

Vorige week liep ik natuurlijk de Zandvoort Circuit run (klik hier voor het raceverslag), de run op zich zelf liep helemaal oke! Maar ik had wel flinke schaafwonden opgelopen rond mijn liezen. Dit was rot!! Maar goed niets wat een potje vaseline niet kan oplossen. dacht ik,

Woensdag liep ik weer en klein rondje, alleen dit ging niet, de schaafplekken, mijn benen deden zeer en ik was gewoon niet tevreden. Ik heb flink op mijzelf lopen mopperen, die rot schaafwonden, die rot benen! Waarom werkt het nou gewoon niet mee. Nee ik was niet tevreden en toen ging het woendagavond ook nog mis.

Door mijn rug
Op woensdagavond heb ik altijd crossfit, al sinds wij crossfitten is dat zo, dus ook vorige week, we hadden op het schema Deadlifts staan, zware deadlifts, dus na mijn eerste 60 kilo wou ik 2 schijven van 5 verwijderen, de eerste ging goed, de tweede net, ik weet niet wat ik deed maar het ging volledig mis in mijn rug. De deadlifts kon ik niet meer doen, maar de WOD kon ik nog wel redelijk doen.
Toen we thuis kwamen heb ik maar een pijnstiller ingenomen en ben ik naar bed gegaan, het werd een rottige nacht met pijn in mijn rug. Dat betekende zaterdag/zondag niet hardlopen. Dat is balen want ik zou nu echt de lange afstanden gaan lopen.

JoJo
Als laatste het moeilijkste puntje, mijn gewicht, ben ik vorig jaar heel veel afgevallen, zit er nu toch wel weer flink wat kilo’s aan en dat…..dat vind ik moeilijk. Ik vind het heel moeilijk om mij te houden aan een eetschema, ik weet niet hoe het zit met mijn marcro’s kortom, ik ben maar wat aan het aanrommelen. En dat frustreert mij soms heel erg, zeker als ik op de weegschaal sta.

Afgelopen donderdag werd het mij dan ook allemaal teveel, die stomme rug, de rot schaafwonden en die klote weegschaal. Toen vriendlief vroeg wat er was barstte ik dan ook even in tranen uit. Ik vind een weekje niet bewegen helemaal niet erg maar wel als het mij uitkomt niet als mijn lichaam mij door stomme redenen even aan de kant houdt. Na een goed gesprek besloten we te kijken of ik inderdaad aankomend weekend kan wielrennen en dan vanaf dinsdag weer lopen. Kijken of mijn rug dat leuk vindt en vanaf daar bouwen we weer verder op het eten. Want iedere kilo minder in Luxemburg is er toch een minder die laatste heuvel op!

Laten we nu hopen dat er geen rare dingen meer gebeuren!

XoXo

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.