Halve marathon perikelen: We are back!

Halve marathon perikelen 2017
Jaaaa!!! We are back! De halve marathon Perikelen is terug van weggeweest want…..ik ga een halve marathon lopen!

Tijdens deze blogjes die met regelmaat verschijnen vertel ik over mijn (rare) kronkels tijdens het lopen. Waar denk ik allemaal aan tijdens het lopen van mijn lange duurlopen op weg naar de halve marathon.

O, ik moet plassen….o nee toch niet
Voordat ik ga lopen leeg ik altijd netjes mijn blaas (zenuwplasje) en probeer ik ook nog altijd een boodschap nummer 2. Meestal gaat die allemaal volgens planning (lang leven een geweldige darmflora).  Maar negen van de 10 keer als ik op weg ben krijg ik halvewege toch zo een drang dat ik ontzettend nodig moet plassen om vervolgens na 5 minuten weer weg te zakken. Heel irritant.

Na Luxemburg ga ik Berlijn lopen.
Ik hou er van om op de zaken vooruit te lopen dus waarom niet eerst 2018 afmaken en dan gaan plannen voor 2019. Nee je gaat alvast plannen….super handig Linda!

Oef wat een rotbrug hoe ga ik al die heuvels in Luxemburg beklimmen.
Nergens is er nog een parcourskaart of een heuvelkaart te vinden. Maar dat Luxemburg heuvels heeft dat is een ding zeker! En dat ik daar tegen op zie. Dat is ook iets wat zeker is.

Zal ik echt sneller zijn als ik Amsterdam?
Die gedachte gaat regelmatig door mijn hoofd! Ik ben soms echt als de dood dat ik gezellig in de bus mag stappen omdat ik het niet red. Soms droom ik er zelfs van….misschien iets lagere doelen aan mijzelf stellen?

Honger!!!
Langere afstanden betekend ook meer verbranding en verbranding betekend (in mijn geval) de hele dag trek….daar moet ik nog even iets op vinden, want het is niet de bedoeling dat ik al die verloren calorieen er weer aan ga eten.

Waarom moet ik zo langzaam lopen?
Ik denk dat dit wel een van de meest frustrerende gedachte is! Ik loop mijn lange duurlopen op hartslag en ik ben gewoon nog niet zo snel (understatement of the year) dus als ik duurloop wordt ik 9 van de 10 keer ingehaald en dat is frustrerend!! Soms kijken mensen mij daarbij ook nog eens heel zielig aan, alsof ze willen zeggen: arm kind stop met lopen. Het liefst wil ik ze dan naroepen ik kan wel harder hoor maar het mag niet van mijn schema. Maar dat doe ik natuurlijk niet…..of toch wel?

Na de duurloop: Waarom heb ik nog energie?
Omdat ik nu niet zo hard meer loop (in verband met de hartslag) heb ik nog energie over aan het eind van mijn training. Dat was in 2016 wel anders toen ik voor de halve van Amsterdam trainde. Toen moest ik na iedere training minimaal een uur slapen om weer bij te tanken. Ditmaal heb ik na een flinke maaltijd gewoon nog energie! Dat is wel zo fijn!

Hoelang zal ik eigenlijk over die halve marathon gaan doen?
Dat is iets wat eigenlijk iedere dag wel door mijn hoofd spookt. Ben ik sneller dan twee jaar geleden? Ookal is het heel heuvelachtig. Zal ik het halen? Als ik er al aan moet denken krijg ik kriebels in mijn buik…gelukkig hebben we nog 4 maanden!

XoXo

Geef een reactie