Het leed dat blessure heet

IMG_5559
Blessures, het is op een of andere manier verbonden met sporten, want als je veel van je lichaam vraagt is er een mogelijkheid dat je op de pijnbank van de fysio terecht komt.

Zo kwam ik afgelopen woensdag weer bij de fysio terecht, het was toch al 7 weken dat ik er voor het laatst was geweest.

De laatste keer dat ik bij de fysio was, was het omdat ik een pijntje had aan mijn heup, deze werd verholpen en lange tijd bleef ik onder controle omdat ik toch wel (met het vooruitzicht van Berlijn) wat kleine pijntjes had gecreerd. Niets om je zorgen over te maken maar wel handig dat de fysio je kan helpen.

Na Berlijn ging het eigenlijk wel een tijdje goed, ik liep niet veel maar ik voelde mij prima en had nergens last van tot begin mei. Tijdens het lopen kreeg ik weer een klein pijntje, niet in mijn linkerheup maar in mijn rechterheup. Hmm raar, ik stretchte keurig zoals de fysio het zei en het trok weer weg! Prima!

De volgende loop ging het weer mis, weer pijn aan mijn rechterheup, stom! Het pijntje zat niet op dezelfde plek als links, dus het zal wel mee vallen, maar goed. Ik kon niet echt verder lopen! het was die dag mooi weer, dus zo erg was het nou ook weer niet om een stukje te wandelen. Maar het was wel balen, dit keer trok het pijntje ook niet zo snel weg! Oke, nog heel even aankijken en toch de fysio bellen anders.

De volgende loop was een test, dit keer op een loopband, het was buiten een stuk kouder en regenachtig dus naar huis lopen had ik niet zo veel zin in als het niet goed ging. En dit was een prima optie.
De band aan en gaan, tempo zoeken en al snel kwam het pijntje weer terug, maar dit keer nog heviger, band uit en stiekem balen, kijken of fietsen ging, nee dat ging ook niet. Dan maar een beetje kracht, mijn been ontlasten en snel een afspraak bij de fysio maken.

Gelukkig kan ik altijd vlot bij de fysio terecht. Na een korte analyse, ja een fikse verkramping in de spieren rond de heup, hetzelfde puntje als rechts de vorige keer, maar nu links.
De fysio heeft het helemaal losgemaakt (waarbij ik zelfs even misselijk was van de pijn). En de mededeling, je mag wel lopen, maar een klein tikkie terug, geen gekke afstanden.

Oke, wat is geen gekke afstand en mag ik mee trainen met de loopgoep? Ja, een gekke afstand moet ik zelf inschatten het mag geen pijn doen en ik mag meetrainen met de loopgroep alleen niet op volle snelheid.

Baal ik hier van? Ja en nee. Ja, want ik was lekker bezig, mijn basissnelheid was aanzienlijk hoger geworden en nu wordt ik weer terug gefloten. Maar nee, omdat ik sinds december 2018 al bezig ben met blessures en een tandje terug is helemaal niet erg zodat ik goed kan herstellen en door kan gaan naar een nieuw doel!
Dus….we zullen doorgaan, alleen een tandje minder.

XoXo

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.