Nog negenhalve week…

8f49c7b8-8ad2-48ce-b302-e57cb3570b8c
Gestaagd tik het klokje weg op de website van de Berlijn halve marathon.
Nog 9,5 weken….

Toen ik afgelopen vrijdag het klokje zag op de website schrok ik….nog maar 9,5 weken! Ga ik het redden, ga ik er klaar voor zijn? Ik ben zo gebrand op een PR. Ik weet dat ik het kan, maar het zat de afgelopen weken niet mee met trainen. Gelukkig heb ik Petra die mij dan een hart onder de riem weet te steken en roep: we hebben nog de tijd, alleen je moet echt willen! Het willen…dat wil ik zeker! Maar mijn lichaam heeft de afgelopen twee weken wel wat vertrouwen in mij verloren.

Ik ging natuurlijk 5 dagen naar Marokko, waar we heel veel gewandeld hebben, ik liep op een dag zelfs een halve marathon. Dus mijn voetstappen zijn wel gezet in Marokko. Helaas liep ik ook voedselvergiftiging op, gelukkig was ik niet de enige want ook vriendlief was ziek, maar hij knapte dinsdag toen we wat gegeten hadden aardig op en ik….ik bleef ziek. Woensdag werd ik wakker met pijn aan mijn borstkast en rug, nu hebben wij in de familie nogal last van galstenen (en laten we eerlijk zijn is dat mensen die iets dikker zijn daar ook sneller last van hebben, dus nadat ik huilend mijn moeder had opgebeld zaten we vrij vlot bij de huisarts die ons weer doorstuurde naar het ziekenhuis. Maar je raad het al bij het ziekenhuis was er niets meer te zien en was de pijn ook weg. Toch knapte ik niet op en dat was logisch, want ik kreeg ook nog een griepje erbij.

Na een dikke week mij zo slap als een vaatdoek te hebben gevoeld was ik vorige week woensdag weer fit genoeg om mijn eerste stapjes hardlopend te zetten, alleen door de sneeuwval besloot ik dat niet buiten te doen, maar veilig binnen bij de sportschool. Op het schema stond namelijk een half uurtje in zone 1. Vol goede moed stapte ik op de loopband om er een half uur later gedesillusioneerd weer af te stappen, ik had in 30 minuten net iets meer dan 3 kilometer gelopen! Hoe kan dit!

Alsof Petra van Lopen met een Lach het aanvoelde appte ze en ik appte een beetje mijn zorgen, ze zei dat alles goed komt! Ergens weet ik dat het goed komt, ik heb vaker een halve marathon gelopen, maar dat ziek zijn dat maakt het wel lastig.

En inderdaad had Petra gelijk, want afgelopen zondag liep ik een duurloopje van 70 minuten en dat ging super soepel (dat ik er maandag achter kwam dat ik mijn heuveltraining tijdens de duurloop was vergeten…dat vergeten we even).

Maar goed vandaag tikt de klok 67 dagen aan en begint het toch een beetje te kriebelen……als dat maar goed gaat komen!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.