Race: Berlin half Marathon

IMG_8298
7 april een datum die met dikke letters in mijn agenda staat, vandaag zou ik de halve marathon van Berlijn lopen.

IMG_8290
Al voor de wekker was ik wakker, mooi, dan kan ik nog even blijven liggen, maar liggen zat er niet echt meer bij. Dus snel het bed uit en een hapje eten en richting het startplek. Eenmaal aangekomen daar was het nog een flinke wandeling, vriendlief liep mee tot hij niet meer verder mocht en ging naar onze eerste ontmoetingsplek. Ik liep door naar het startvak, eerst nog even een klein plasje en hop ik dook het startvak in. Het duurde even maar eindelijk kwamen we in beweging en niet veel later mocht ik de startlijn over en was het tijd om te gaan.

De eerste kilometers gingen soepel! Ik vloog over het parcour en moest mijzelf soms inhouden, niet te hard van start, niet te hard van start, niet te hard van start. Maar ik liep heerlijk door! Bij kilometer 3 was de eerste ontmoeting met mijn vriend, ik had een zweetbandje gekregen van Mirjam, maar die zat behoorlijk te irriteren, dus terwijl ik naar mijn vriend loopt gooi ik het zweetbandje voor hem neer. Glimlach naar hem en het gaat goed! Ik ren door, het gaat lekker! Door naar kilometer 4 en 5 want ergens daar is water en ik merk toch wel dat het warm is en ik wat dorst begin te krijgen.
IMG_2696
En inderdaad tussen kilometer 4 en 5 is er een waterpost, ik neem een beker water aan, neem een paar flinke slokken en gooi de rest over mijn rug, zodat die ook een beetje afkoel, al snel denk ik hmm moet ik niet doen, want ik vind een nat shirt toch niet zo fijn.
Ik dacht dat bij kilometer 6 vriendlief ook zou staan, maar ik denk dat ik het verkeerd begrepen had want daar kan ik hem niet vinden.
Inmiddels ben ik ook al begonnen aan een gelletje, het gaat nog steeds erg lekker!

Bij kilometer 8 krijgen we weer wat te drinken en als ik het water (toch) weer over mijn rug gooit krijg ik een soort schok. Mijn lichaam is warm en het water is nogal (understatment) koud en mijn lichaam kan het niet handelen. Rond kilometer 9 zie ik mijn vriend, hij staat nu aan de andere kant van de weg maar alsnog kan ik naar het lachen en zwaaien.
IMG_2699
Het gaat nog steeds redelijk goed, ik merk dat ik het warm heb, heel warm eigenlijk en dat ik ook een beetje misselijk begin te worden, maar stug gaan we door. Na iets meer dan anderhalf uur is het weer tijd voor een gelletje, ik ben dan dik over de helft (12 km). Ik weet dat ik nog even door moet, maar goed, om kilometer 14 krijg je een gelletje van de organisatie en die neem ik dan ook wel aan voor de zekerheid.

Bij kilometer 13 kom ik weer vriendlief tegen, ik heb het inmiddels loodzwaar doordat de temperatuur flink is opgelopen en ik het heel erg heet heb, ik ben misselijk en begin behoorlijk moe te worden, ook merk ik dat ik moeite krijg met mijn benen optillen. Gaat het goed vraag vriendlief, ik glimlach en zeg nee, het is warm. Toch ga ik door.

Bij kilometer 14 krijgen we een gelletje van de organisatie, ik zie dat die gelijk door iedereen ingenomen wordt, ik besluit te wachten en stop het gelletje in mijn broek, helaas moet ik dat niet doen, want later kom ik er achter dat het gelletje een ijzer puntje heeft en deze een prachtige soort van sijwond in mijn been zet. Maar goed, stug gaan we door.

Bij kilometer 15 komt de klap. Ik heb het lood zwaar en mijn tempo gaat naar loopafstand, de zon schijnt vol in mijn gezicht (ondanks dat ik een zonnebril op heb, maar ik heb het zwaar! Ik merk dat ik mijn warmte niet goed kwijt kan en dat ik soms zelfs aan het kokhalzen ben, desonanks blijf ik stug doorlopen/wandelen.
5149_20190407_122100_149479749_socialmedia
Rond kilometer 17 staat mijn vriend weer, maar ik zie hem niet. Ik ben zo misselijk en denk inmiddels maar aan 1 ding, de finish, wel ben ik op dat moment aan het wandelen. Want stiekem (nee niet stiekem) ben ik op.

Bij kilometer 18 voel ik ineens een hand in mijn rug, het is Mirjam! Ik begin te huilen: Mirjam ik kan niet meer zeg ik. Jawel zegt zei en toch begin ik weer te rennen.
ec193d95-aae4-4fa1-9f0a-f655d8d3f047
Ik blijf rennen en Mirjam praat tegen mij, op een of andere manier heb ik kracht gevonden, ik kan zelfs nog vragen waar die #$%^* BrandenburgerTor blijft, want ik weer vlak daarna is de finish!

Niet snel daarna draaien we inderdaad naar de BrandenburgerTor. daar is die Mirjam zeg ik (meer tegen mijzelf dan tegen Mirjam). En we beginnen steeds een klein beetje harder te lopen. Als we de Brandenburgertor voorbij zijn is het tijd om te finishen! Ik steek mijn hand uit en Mirjam pakt hem aan! Samen bereiken we de finish! En heb ik een PR!
536d382e-b1d5-49b4-92d0-65296ef132ff
Niet snel na de finish vinden we Dorien, ik merk dat ik heel erg moe ben en regelmatig vlekken voor mijn ogen zie, met een paar keer zitten en staan bereik ik het drinken, de medaille en mijn poncho.
7D86A394-E6CE-46E0-B247-B5B3E063825F
Niet veel later vind ik vriendlief! Ik krijg een blikje fanta en een croissant. Terwijl ik deze langzaam opeet schuifelen we naar de metro om naar het hotel te gaan. Daar krijg ik een goede lunch en een middagslaapje, in de avond maken we nog een medaillefoto!

Berlijn, je was warm maar fantastisch!

XoXo

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.