Race: Rotterdam ladiesrun 10km

IMG_3321-221sdfsd
Foto’s: Sjanzarazzi – Janneke Poort fotografie

Na de redelijk relaxte 5 (klik hier voor het verslag) was het tijd voor de 10 tijdens de Ladiesrun.

Na de 5 kleedde ik mij snel om voor de outfit van de 10km, andere sportbh, ander topje, andere broek en andere haarbandjes. Daarna was het tijd om mij bij de andere 49 meiden van Anita Active te voegen. Een uurtje rusten en een aantal groepsfoto’s verder was het tijd om naar de start te gaan en ineens stonden vooraan in het startvak.

Marjon van Anita Active gaf het startschot, wij stonden rusig flink wat startvakselfies te maken toen ineens het startschot ging en al snel vlogen de 50 Anitaladies over het parcour zo ook ik.
IMG_3797-264sdfsd
Foto’s: Sjanzarazzi – Janneke Poort fotografie

De eerste kilometers gingen eigenlijk wel heel soepel, het enige wat gigantisch vervelend was was dat mijn broekje steeds omhoog kroop, maar goed niet klagen doorlopen. Ik kwam aan bij het cheeringpoint punt van Anita Active en een stroom van confetti kwam mij tegemoet. Erg leuk en ik kreeg er wel een boost van en probeerde door te zetten.

IMG_4115-280sdfsd (1)
Foto’s: Sjanzarazzi – Janneke Poort fotografie

Bij kilometer 4 had ik een mooi schaafwond gecreeerd door het omhoogkruipend broekje, maar ik geef niet op! Ik loop door, terwijl ik mijn broekje naar beneden trok, het was heel apart want ik had Smoovall gebruikt en normaal werkt dat maar dit keer werkte het dus niet, stiekem baalde ik daar van. Maar goed. Je bent onderweg en je kan er weinig aan veranderen, dus dan maar doorlopen. Bij kilometer 5 stond er een EHBO’er. Gelijk dacht ik aanspreken over de vaseline. De EHBO’er keerde zijn tas om maar geen vaseline. De EHBO’ers op de fiets hadden het wel, die moest ik maar aanhouden,
Ik heb zo 10 minuten stil gestaan was flink afgekoeld (voor zover dat kon met het warme weer) en ging weer verder.
c915f02f-00cb-409f-964b-02a87670a2d0
Foto’s: Sjanzarazzi – Janneke Poort fotografie
Tussen kilometer 5 en 6 brak het zweet mij uit en ook mijn benen kreeg ik niet meer vooruit ik belde mijn moeder en het was klaar: Mam, mijn benen zijn kapot, huilde ik en vertelde haar wat er voor was gevallen. Terwijl mijn moeder op mij inpraat zie ik een biker ik vraag aan de biker of die vaseline heeft, maar gelijk zeg die nee. En ik was er zo klaar mee, welke EHBO’er heeft er nu geen vasaline bij zich? En waarom doen die benen zo zeer? Ik heb er al maanden geen last van gehad, tijdens de halve marathon heb ik nergens last van gehad en nu? Juist precies vandaag, de dag dat ik mij wil bewijzen (aan wie eigenlijk?). Liggen ze dwars. Ik wil gaan zitten als een vrouw mij optilt en zeg, niet gaan zitten als je niet meer kan gaan rennen ga je maar lopen. Niet zitten niet opgegeven. Dus liep ik door. Ik liep door trekkend aan mijn broek en ik dacht alleen maar kom op niet zeuren Lin, je heb schaafwonden, so be it, be a warrior.

Bij kilomterpunt negen kwamen Saskia en Deborah mij tegemoed, ze waren ongerust omdat ik nog niet over de finish was gekomen en zij zijn tegengesteld over het parcour gaan lopen. Ik was zo blij dat ik ze zag dat ik spontaan weer begon te huilen en een beetje energie kreeg. Samen legde we nog de laatste kilometer af en kwam ik toch nog over de finish.

IMG_6241

Waar het mis ging geen idee, zelf geef ik de warme dag, het lange stilstaan en mijn eigenwijze broekje de schuld en misschien was ik zelf ook wel wat voorbarig! Want ik had nog nooit twee wedstrijden op 1 dag gelopen en ookal liepen we op de 5km wat langzamer ik moest hard werken met die warmte.

Voorlopig hou ik het weer op 1 wedstrijdje per dag. Tenzij er een hele leuke uitdaging op mijn pad komt!

XoXo

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.