Race: Runner’s World Zandvoort Circuit Run met Anita Active

IMG_1691Afgelopen zondag was het zo ver, ik liep voor het eerst sinds 2 jaar weer de Zandvoort Circuit Run, ik liep alleen niet de 5km maar de 12.

Zandvoort heb ik een soort haat-liefde verhouding mee. Ik hou van Zandvoort, maar de Circuit run had bij mij toch wel een bittere nasmaak, vooral omdat ik mijzelf daar 2 keer blesseerde.
IMG_1644
Maar goed, vol goede moed stond ik suuuuper vroeg in Zandvoort, bij Zuid. Dat is 2 kilometer lopen naar het cicruit. Beetje balen, maar oke, ik moest toch nog een eindje lopen dus dit was gewoon inlopen, na 2 kilometer stond Marjon van Anita Active bij de ingang, ik was namelijk door Anita Active en Runners World uitgenodigd om op Zandvoort te lopen samen met 29 andere meiden. Het was zelfs zo dat we in de VIP box van Runner’s World mochten wachten tot de start, wat een luxe! Maar goed terug nar de ingang, terwijl ik met Marjon bij het circuit liep kwamen we Andrea ook al tegen, ook die liep gezellig mee. Inmiddels was de fotograaf ook al weer bij Zandvoort en daar ging Marjon naar toe. Andrea en ik liepen richting VIPbox. Al snel liepen we Wendy tegen het lijf en nog meer bekenden, toen we al onze spullen bij de VIPbox hadden gedropt wat het tijd voor koffie. En langzaam druppelde de andere Anitameisjes binnen.

Rond 12.00 uur was het tijd voor een groepsfoto en inmiddels waren er ook super lekkere broodjes binnen gebracht, ik ben nooit zo een vlotte eter voor wedstrijden dus ik besloot maar 1 broodje weg te knagen. Toen het kwart voor 1 was was het tijd om naar het startvak te gaan.
IMG_1653
In het startvak is het een drukste van jewelste. Allemaal Anitameisjes die vrolijk aan het zwaaien zijn en alles.
Ik besluit bij Meike, Michel, Shanice en Kenneth te lopen. En voor we het weten schieten we het circuit op.
IMG_1694
Hoewel het natuurlijk altijd gezellig is om te lopen met een groepje loop ik mijn mijn oortjes op in mijn eigen wereldje, af en toe zie ik de hand van Meike (die naast mij loopt) naar links of naar rechts wijzen wat inhoud dat ik meer links of rechts moet lopen, links zwaaien betekend fotograaf op links en rechts zwaaien betekend fotograaf op rechts. Allemaal super simpel ;). Als we door de tarzanbocht zijn staat mijn zusje daar, zij heeft net zelf de 5 gelopen maar rond kilometer 2 een flinke smakker gemaakt, “gelukkig” heeft ze daar alleen een schaafwond aan overgehouden en kan ze verder gewoon aanmoedigen. We rennen een rondje circuit en eigenlijk valt het circuit mij dus alles mee. De heuvels gaan mij redelijk af en het voelt allemaal super goed! Dit geeft een goed gevoel voor Luxemburg.

We sjezen het circuit weer af, maar vlak voordat we er echt af draaien staat daar vriendlief met een vriend, zij hebben samen de omloop van  Zandvoort gefietst, ik zwaai en draai verder het circuit af richting de parkeerplaats richting het gevreesde zand. Maar eerst nog heuvel op de rotonde over, dat was zwaar maar alsnog ging het redelijk, op de rotonde zat mijn zus met een vriendin van haar, zij waren op weg naar de auto toen wij langskwamen dus wachten ze nog even op ons.
69dbb43b-8b7f-4ed2-b0b0-015c901587f3
Een mini stukje boulvard zo duikelen we het gevreesde stand op. Meike roept nog op je tenen Lin (daar hadden we geen gebaar voor) maar het strand is zwaar, loodzwaar, we hobbelen met zijn vieren verder (Kenneth hebben we halvewege het circuit vooruit laten lopen want die liep eigenlijk met iemand anders). En ineens worden we uit elkaar geduwd. Iemand heeft haast, we zeggen nog even dat hij ook om ons heen kan waarop hij zegt misschien moet je harder lopen. Altijd jammer dit soort mensen! Maar we laten ons niet uit het zand slaan, stevig hobbelen we door richting strandopgang, het strandopgang ik zwaar en ik ga wandelen, achteraf hoorde ik dat dat helemaal niet zo slecht was. Inmiddels waren Meike, Michel en Shanice ook aan het lopen. Dus kon ik ze mooi inhalen. Zo liepen we een hele tijd verder.
IMG_1688
Eindelijk kwamen we in het centrum. Ik had het echt heel zwaar, bij kilometer 8 zei ik jongens loop maar door ik ga wandelen. Helaas dachten ze daar anders over en moest ik blijven meelopen. Inmiddels voelde ik de schaafwondjes in mijn liezen prikken  o chips de vasaline niet gebruikt! ik liep door. We zagen Johanna nog die ook de 5 had gelopen, ik kon lachen maar als een boer met kiespijn.
IMG_1716
Toen we langzaam weer het ciruit op kwamen we Marjon en Lotte tegen die met ons mee liepen. Ik liep echt op mijn tandvlees maar kon nog iets versnellen al die tijd bleef Shanice naast mij lopen (wat ik dus niet door had). En met 1 uur en 30 minuten en 1 seconden (die rot seconden) kwam ik de finish over. Ik klapte tegen het eerste beste hek aan en probeerde mijn ademhaling die inmiddels compleet op hol was geslagen te controleren. Ik liep half huilend half op adem te komen naar de medailles en achter de medailles stond Andrea en huilend viel ik haar in de armen.

Als alle tranen weg zijn (en Andrea de jas nat) lopen we weer naar de Vipruimte. Maar niet voordat ik heel even een medaille foto heb van Harm Dommisse en zeg nou zelf is het geen plaatje:

78457ff5-2362-4808-90c9-dd36764f33a9

Als bijna laatste gaan Andrea en ik naar huis Andrea brengt mij thuis en blijft gelijk lekker eten waarop vriendlief heel gelukkig is want nu krijg die Chinees.

Als Andrea weg is duurt het niet heel lang voordat wij het bed in duiken en in diepe slaap belanden!

Lieve Marjon, Anita Active, #Anitameisjes en Runner’s World super bedankt voor deze ervaring!

XoXo

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.