Raceverslag: OmOdijk

 photo IMG_6016_zpsauroqr2a.jpgAfgelopen zaterdag stond ik weer aan de start van een race, met een vers PR van nog geen 6 dagen oud en ik had een doel (gekregen). Deze moest nog een keer verbroken worden.

De dag begon eigenlijk vrij rustig. Rustig eten, rustig drinken en verder weinig doen. Maar des te dichter we bij de race aankwamen des te zenuwachtiger ik werd, waarom eigenlijk? Ik had een PR gelopen vorige week dus er was niets aan de hand, maar ja, onder de 30 minuten klonk nog steeds verleidelijk en ik wou het zo graag halen! En OmOdijk had daar een goed parcour voor, rechte stukken en veel ruimte om in te halen, daarnaast had ik een goeie haas namelijk vriendlief.
 photo IMG_6029_zpsabhi7sth.jpg
Om 15.00 uur reden we naar Rudi van Outdoortraining Houten, hij besloot onverwachts mee te lopen en wij rijden praktisch langs zijn huis dus reed die gezellig mee, we parkeerde de auto en rond 15.30 kon het lange wachten beginnen, want we zouden pas om 16.40 starten. Al snel zag ik Andrea voorbij lopen, ja lopen zonder gedag te zeggen kan echt niet, dus ik liep achter de aan. Gezelligheid ten top, ook Andrea was zenwachtig, dus dat was fijn, konden we de zenuwen samen uitten. Om 16.00 uur nam ik nog wat te eten (want ik hield die dag wel strikt mijn eetschema aan), mijn telefoon gaat het is Gabriella. Als ik niet onder de 30 minuten loop mag ik van haar geen Tony, ja baas! Ik zal mijn best doen. Nee niets je best doen, je gaat het gewoon doen, ga maar eens diep zijn haar woorden. Ook vriendlief wordt nog even toegesproken want ik kan het. En met die woorden doe ik een kleine warming up. 
 photo IMG_6022_zpshfkketfb.jpg

Als de 10 kilometer is gestart duiken we gelijk het startvak in, ik zie mijn vader en moeder nog even en al snel is het tijd om wat focus proberen te krijgen, mijn horloge zet ik in racestand zodat we weten hoe ver we voor of achter lopen op die 5km. Toen het startschot klonk, kwamen we al snel in beweging en waren we weg.

We schieten door een woonwijk, als we rond een kilometer zijn zeg vriendlief dat we 84 meter achter lopen op schema, ik kijk op mijn horloge, 84 meter voor bedoel je? Nee achter je ziet toch het plustekentje, ik schiet licht in de stress, ik kan nooit 84 meter goed maken! Ik heb het nu al loodzwaar. Ik kijk naar mijn gemiddelde tijd en zet aan totdat ik naast vriendlief loop en zeg dat we voor op schema lopen, o oke zeg hij en we lopen verder. We liggen ruim voor op tempo en we lopen iets langzamer, maar nog steeds vrij snel hoor, ik kan dit makkelijk volhouden tot kilometer 3.
 photo IMG_6028_zps2f8h0bey.jpg
Ik probeer mij te focussen, maar het lukt niet, muziek in, maar de focus komt niet, tot overmaat van ramp krijg ik ook nog een steken in mijn zij. Ik zie vriendlief zijn afstand steeds vergroten als hij achterom kijkt en zegt dat ik door moet lopen word ik geïrriteerd, ik doe mijn best! Ga jij anders maar en dat doet die met 3,5 kilometer gaat mijn haas er als een haas vandoor en eigenlijk vind ik het wel best. Ik lig nog steeds op koers voor een PR rond de 30 minuten, maar alles doet zeer en ik heb het warm en eigenlijk kan het mij gestolen worden, maar er zit ook een stemmetje in mijn hoofd die zegt kom op Lin geef niet op! Je bent er bijna en toch zet ik door.

Ik zie de afstand op mijn horloge met rasse schreden verkleinen en als ik rond 4 kilometer zit zie ik zelfs een -8 staan. Ik zie mijn ouders staan en schud nee, dit gaat hem niet worden. Het liefst wil ik stoppen en even huilen, maar ik geef niet op, ik ren door totdat ik niet kan, dan ga ik lopen. Ik zie Andrea langzaam naar mij toe lopen en zeg dat ik 2 meter achterloop om een PR te lopen. O die gaan we even inhalen kom op. En we beginnen te rennen Ondertussen vertelt Andrea doodleuk dat ze even derde is geworden! Super goed, we sjezen de bocht door en we komen Rudi tegen, kop op schreeuwt die sprinten! Eh….volgens mij deed ik dat al, ik zie de finishklok en ren zo hard dat ik amper kan ademhalen, ik moet kokhalzen en doe dat ook gewoon, Andrea en Rudi sjezen de stoep op (zij waren al binnen dus konden niet meer over de tijdregistratiematten) en ik ren over de mat en zet mijn horloge stop. Ik zie vriendlief staan en hang over het hek waar hij staat, nog steeds kokhalzend.

 photo Tijd_zpszm8rcprn.png

Andrea en Rudi komen er ook bij staan inmiddels hang ik op mijn knieeen, wat is mijn tijd vraag ik. Ken je die momenten dat iedereen heel stil is in afwachting (van meestal) slecht nieuws. Zo een moment beleefde ik dus ook, want toen ik over de mat kwam zag ik een klok staan met 39 nog iets erop. Ik wist zeker dat dat niet mijn tijd was, maar je krijg toch een soort onzekerheid. Ik kijk naar mijn horloge en zie staan………29.37 Yes het is gelukt schreeuw ik! Voor het eerst sinds dat ik hardloop heb ik een 5km gelopen onder de 30 minuten!

We nemen afscheid van Andrea en gaan naar huis. ik geloof het nog steeds niet en als ik de uitslag die avond bekijk zie ik zelfs dat ik 29.36 heb gelopen (een seconde sneller) ik ben tevreden.
 photo IMG_6027_zpsyplixoer.jpg
Voor nu is het even rustig aan en focussen op mijn nieuwe uitdaging namelijk de 10 mijl van Antwerpen en ook daar heb ik een nieuw doel, maar voor nu staat voorop uitlopen en genieten!

XoXo

 

Geef een reactie