Raceverslag: PRachtig Alphen

5 maart was het tijd voor de openingsklassieker van het jaar de 20 van Alphen. Dankzij PowerBar hadden vriendlief en ik een startbewijs gewonnen en met gezonde spanning gingen wij op weg naar Alphen.

Wij gingen niet gelijk naar de start, nee we gingen eerst naar Gabriella, daar dumpten we onze spullen en op de fiets gingen we naar de start. Haar vriend riep nog toen we op de fiets stapte: denk eraan geen PR is geen patat. De fietsetn gepakeerd en een wandeling naar het theater om onze spullen te dumpen was eigenlijk redelijk vlot gebeurd. Snel een foto van onze matchende Tights (dankzij Gabriella) en vervolgens gingen we door naar de start, nog even snel een startvakselfie.Terwijl nog wat aan het rommelen was met mijn telefoon gingen we ineens lopen, o jeej! Snel wegstoppen en focus.

 photo IMG_5933_zpsradw1mff.jpg

 photo 16939322_730217450486308_781059991346665016_n_zpshljmdojt.jpg

Al vrij snel was ik vriendlief kwijt, maar ik wist dat Gabriella ergens in de buurt stond! Al snel had ik haar gevonden en zij schoot nog een gezellige foto van mij tijdens het rennen (ik moet toch echt leren mijn mond dicht te houden als ik ren want al mijn ren foto’s zijn met mond open).

 photo IMG_5954_zpshdxdcael.jpg

De eerste kilomter was het vooral dringen geblazen, toen we de weg op draaide kwam er ruimte, deze weg was omhoog, dat was wel even heel heftig, ik probeerde wat kleine stappen te nemen en mijn ademhaling onder controle te houden, maar het was zwaar, de muziek die ik op had hoorde ik totaal niet meer en ik dacht kom op Linda wat omhoog moet, moet ook een keer omlaag en dat klopte, we gingen iets omlaag en draaide langzaam richting het kanaal. Toen we bij het kanaal waren scheen het zonnetje en het weer was best mooi! Wat is het mooi hier, zo langs het kanaal! Ik liep lekker en om mij heen waren er niet al te veel mensen, het inhalen ging redelijk. Ik liep rustig door. Ik voelde een kleine pijnscheut in mijn voet, ik had er de vorige dag ook al last van maar ik nergeerde het. Ik liep lekker door en opgeven moment draaide we het park in. Ik had inmiddels mijn focus aardig te pakken, maar soms liet het mij een beetje in de steek, ik zakte iets af in tempo en dat was niet de bedoeling, ik moest blijven lopen! Ik wou een PR lopen want dat was zeker mogelijk. Gabriella had ons gewaarschuwd dat we op een bepaald stuk keitjes hadden en deze waren niet fijn (zacht uitgedrukt) ik zei tegen haar dat dat misschien wel mee zou vallen, maar dat viel niet mee, mijn tempo zakte nog meer! Toen mijn gemiddelde tempo zakte naar 6.27 minuten per kilometer besloot ik dat het niet zo verder kon! Ik sprak mijzelf toe: hij mag niet onder de 6.30 komen, hop lopen! En zo liep ik verder. Toen we het centrum in draaide kwam Destiny Child door mijn speaker heen met I’m a survivor. Yes dacht ik nog! Ik draaide langzaam richting de finishlijn, op de klok van de finishlijn stond iets van 33.10.

 photo IMG_5940_zpsa5b30m6y.jpg
Maar ik wist dat ik een PR had gelopen! Ik zette mijn horloge stil op 32.14 een PR!!! Jaaaaaaaa!!!! Ik was al helemaal blij! Bijna anderhalve minuut van mijn tijd af!

 photo 20 van Alphen_zpsjcri5btl.png
We liepen naar het theater waar Gabriella was, zij was zich aan het klaarmaken voor de 20 km (haar verslag lees je op haar blog). We pufte even uit in de luxe theater stoelen en gingen vervolgens Gabriella aanmoedigen (die ons eerder zag dan wij haar). Daarna gingen we even “herstellen” met een McDonald’s. Daarna fietste we naar het huis van Gabriella waar haar vriend op ons zat te wachten, na een kopje thee sprongen we onder de douche.
Toen Gabriella thuis was en klaar was gingen we nog mijn zijn alle eten bij Wet ’n Wild. Waar we allemaal de XXL Hamburger bestelde en deze….was XXL.
 photo IMG_5959_zpsw0nyme1n.jpg
Na deze burger dronken we nog een kopje thee en gingen wij weer op huis aan.

De 20 van Alphen (voor mij de 5km) was een leuke run die ik heel gezellig afsloot! Zeker voor de herhaling vatbaar!

XoXo

Geef een reactie