Raceverslag: Semi Marathon Luxemburg

IMG_2665
En ineens is het allemaal voorbij, alles waar ik voor heb getraind is ineens over. In iets minder dan 3 uur was het voorbij, gelukkig hebben we nog de foto’s en het verslag.

Vrijdag
D4D3947A-96E3-47C2-8A34-FF565B7AA5DD
Vrijdagochtend veel te vroeg staan Nicky en Gabriella voor onze (achter)deur. We laden alles in de auto en vertrekken. Van Joyce hebben we een doos gekregen (die wij lieftallig omdopen tot de doos van Joyce, sorry Joyce) er zaten daar een aantal cadeautjes in die wij open mogen maken en zodra we de snelweg op draaien beginnen we met de eerste twee cadeautjes. De eerste is een kaart en de tweede is een (geluks)armbandje. Onderweg zingen we met volle borst mee met Q-music en andere muziek. Diep in België houden we een kleine pauze en mogen de mannen twee cadeaus open maken uit de doos van Joyce. Een partypopper en confetti hebben zij om ons naar de finish te begeleiden. Daarna stappen we weer in de auto en gaan we naar de expo waar we onze startnummers ophalen. Daarna gaan we snel een hapje eten want we hebben trek. Vervolgens gaan we naar ons hotel die vlak bij het station ligt. We gooien onze spullen neer en vertrekken naar het centrum. Waar we na een paar terrasjes een flinke pastamaaltijd weg werken. Na deze maaltijd slenteren we weer naar het hotel en gaan en in slaap vallen.

Zaterdag
97BAB228-01AD-4261-BF27-B85F36405349
Omdat de start van de wedstrijd pas om 19.00 uur is hebben we alle tijd en we besluiten na ons ontbijt een hop on hop Off Tour te doen, zo zien we gelijk alle highlight van Luxemburg. Na 1 rondje besluiten we uit te stappen en richting de oude stad te lopen. Maar niet voordat er gegeten is. Na de oude stad gaan we naar de kamer om ons klaar te maken voor de wedstrijd. We zijn heerlijk op tijd bij de expo waar ook de start is en drie kwartier voor de start nemen gabriella en ik afscheid van de mannen en gaan we naar het startvak. Gabriella geef mij nog een motivatiespeech en daarna gaan we ons startvak in.

Wedstrijd

Exact 19.00 uur klinkt het startschot dit gaat met veel confetti. En voordat ik weet passeer ik de startlijn. Ik heb instructies gekregen waar de mannen staan maar omdat ik moeilijk naar links kan mis ik ze van dichtbij dan maar een flinke gil en een zwaait. Het loopt van het begin al flink omhoog. Best heftig! Mijn buik begint vanaf kilometer 1 al met een flinke steek en ik denk What the F…. is dit? Ik loop door en denk serieus aan uitstappen. Innerlijk voer ik een flinke strijd. Want hier heb ik niet voor getraind wat moet ik nu? Ik besluit iedere 3 kilometer te kijken hoe het gaat en dan kan ik alsnog uitstappen. De eerste die kilometer gingen dus niet zo lekker. Op naa de volgende drie. Wonderbaarlijk gaan die beter. In mijn hoofd denk ik zie je wel! Op naar de volgende drie. De steken in mijn zij verdwijnen en ik ga mij steeds beter voelen. Op naar de volgende drie dan ben ik al over de helft! En dan is het aftellen. Zowaar krijg ik er super veel plezier in! Ik begin met mensen te praten en heb het leuk. De eerste 10 km loop ik in 1.20 en ik durf te denken dat ik een PR loop! Als ik nog een keer zo 10km loop dan loop ik een PR! Ik probeer het tempo vol te houden maar ik heb het ontzettend zwaar, de kleine steile heuveltjes kan ik niet meer op rennen en dus loop ik deze in een vlot tempo op, ook zie ik mijn tijd steeds verder dalen en ik heb het super warm, van Gabriella had ik een klein flesje Spa gekregen en steeds als we bij een waterpunt komen vul ik het flesje bij, iedere drie kilometer neem ik een gelsnoepje en ik probeer nog steeds rond de 8 minuten per kilometer te lopen. Maar ik het het zwaar.
3FED2008-DFF5-429F-8315-3C7761E2D739
Op kilometer 16 besluit ik mijn telefoon te pakken en te zeggen dat ik het zwaar heb ik moet nog maar 5 kilometer. En begin met rekenen, als ik 8 minuten per kilometer blijf lopen loop ik volgens mij nog steeds een pr. Maar ik krijg mijn tempo niet meer omhoog. Bij kilometer 18 is het weer tijd voor een gelsnoepje maar deze krijg ik niet meer weg. Ik loop, ik hobbel, ik ren maar de weg is de laatste 7km vals plat en ondanks dat ik dat lekker vaak geoefend heb, heb ik het nog steeds zwaar. Ik hoop nog steeds op een pr maar dan moet ik echt nu gas gaan geven, dat lukt niet meer, ik probeer het, maar mijn benen willen niet meer, de laatste kilometer gaat alleen maar naar beneden en daar staan grote kaarsen de weg te verlichten, ik laat mij vakkundig naar beneden storten en let niet meer op mijn tijd, ik moet de finish redden, ik draai naar links de expo weer in en ren de laatste meters naar binnen inmiddels heb ik mijn oortjes uitgedaan. Ik zie vriendlief en steek vermoeid mijn duim omhoog. Ik ren verder hoor iemand keihard mijn naam schreeuwen (dat blijkt Gabriella te zijn). En knal de finish over. Ik ben er!
BFC84A35-D994-4278-A0EC-17164A55689B
Bij de finish staat een groot finish bord. Ik zie mijn naam en tijd 2 uur en 56 minuten (de secondes kan ik niet lezen) SHIT roep ik heel hard, niet gelukt. Ik slof verder neem mijn medaille in ontvangst, haal mijn tas op en gooi mijn schoenen uit. Even zit ik op de grond te balen maar al snel draait dat, 1 minuut minder dat mijn huidige PR op dit parcours is absoluut niet slecht! Ik heb het eigenlijk best netjes gedaan! Tevredenen loop ik naar vriendlief, Gabriella en Nicky. Na een uurtje zitten sloffen we naar buiten waar we foto’s maken met de Partypoppers en de confetti. Als we Luxemburg kleurrijk hebben gemaakt stappen we in de bus die ons naar het station brengt vanaf daar eten we nog snel een hapje bij de grote gele M en niet veel later lig ik tevreden in bed I DID IT.

XoXo

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.