Start to Run: Circuitpark Zandvoort Run

 photo Pictures2_zpsfeytjite.jpg
Afgelopen zondag had ik weer eens een race op de planning staan, ik deed namelijk mee aan de Zandvoortcircuitrun.
Ik werd de ochtend al zenuwachtig wakker, had een groot gedeelte van mijn tas al ingepakt staan (met te veel kleding) en ging na het maken van mijn eten (en een klein beetje opeten) met vriendlief op pad. We kwamen netjes optijd aan in een regenachtig en winderig Zandvoort, stiekem vroeg ik mij af waarom doe ik dit? We gingen op zoek naar mijn ouders, zus en een vriendin van mijn zus. Toen was het tijd om het startvak in te gaan.

We stonden net in het startvak toen ze begonnen met aftellen, snel muziek aan en lopen. Links en rechts moest ik een hoop mensen inhalen om een beetje op mijn eigen tempo te kunnen lopen. Maar eindelijk liep ik op mijn tempo.

Na twee kilometer zag ik de vriendin van mijn zus wandelen, ik ging naast te wandelen gaat het? Ja zei ze maar ik ga nu weer rennen, ik loop mee zei ik tegen de en toen gebeurde het.

Op een of andere vage manier klapte mij knie. En kreeg ik een dikke pijnscheut. Nee!!!!!! WTF is dit? Rennen, wandelen, rennen, wandelen kwam ik aan bij het drie kilometer punt waar ik het water pakte ik nam een slok, gadver koud en gooide het gelijk weg. Ik probeerde verder te rennen maar al snel kreeg ik weer een pijnscheut in mijn knie, oke wandelen.

Rennen wandelend liep ik verder ik moet toch zo de finish zien dacht ik en ik kwam de laatste bocht in. Al snel zag ik vriendlief staan (handig hij is twee meter) en kon ik een sprintje trekken (waggelen, hinken, you name it) naar de finish! Ik was er!!!

Mijn tijd daar is niet over na huis te schrijven 37.05. Stiekem ben ik toch tevreden, ik liep deze tijd terwijl ik een blessure opliep!

Inmiddels is de pijn in mijn knie gezakt en voel ik hem bijna niet meer, nog even rust houden en dan kan ik er weer tegen aan!

XoXo

Geef een reactie