Start to Run: Dam tot Dam!!!

 photo Pictures17_zpserousuxx.jpg
I did it! I freaking did it! Ik heb afgelopen zondag de Dam tot Dam gelopen en vandaag lezen jullie mijn raceverslag.

Goed, om 1 uur verzamelde wij ons met het ENRA team voor een groepsfoto vanaf daar gaat het heel snel, we lopen met zijn alle naar de start en Gaby maakt nog snel een startvakselfie met Jelle en mij. Om half 2 is het startsein en zijn we weg.

Kilometer 1 tot 5:
Oke ik start en ren weg op een lekker tempo, misschien iets te snel, maar ik ga lekker. Ik ren de IJ tunnel in, ook deze kom ik zonder schade uit. Mijn hartslag is wat aan de hoge kant! Maar zolang het goed gaat let ik er niet op. Ik passeer het 5km punt in 37.15 minuten.

Kilometer 5 tot 10:
Kilometer 5 & 6 gaan ook nog goed dan krijg ik het zwaar. Ik begin te snikken, waarom is het zo zwaar? Ik heb toch getraind voor dit? Bij kilometerpunt 8 bel ik mijn moeder, ik zit nog onder het uur. Als ik dit vol kan houden blijf ik onder de twee uur, maar ik heb het zwaar. Als mijn moeder de telefoon opneem barst ik half in snikken uit. Ik heb het zwaar.  Ik begin te wandelen om mijn adem onder controle te houden (tip huilen en rennen gaat niet samen). Mijn broek kruipt omhoog en langzaam beginnen de schaafplekken op mijn benen te komen. Ik zie een EHBO’er heb je vaseline vraag ik de EHBO’er pakt een nieuwe tube en doet moeilijk met het opmaken van de tube, wil je het zelf smeren of moet ik het doen. Ehm….ik doe het wel zelf. Ik krijg een klodder smeer deze op mijn benen en schreeuw bedankt terwijl ik verder begin te lopen. Ik zie een vrouw voorbij lopen in een AMC shirt, ze heeft een rustig tempo en ik volg haar. Ik kom 1.19.51 over het 10 km punt. Ik heb er 41.51 minuten over gedaan.

Kilometer 10 tot 16,1:
Ik heb mijn ademhaling onder controle en ik voel mij een stuk beter ineens. Ik besluit te gaan hobbelen achter het AMC shirt aan. Ze gaat wandelen maar ik loop door. Het gaat beter ik kan weer lachen, vanaf nu gaan we aftellen. Ik ren door. Na 13 kilometer bel ik Linda op, haar vader zegt dat de dam bijna in zicht is. Gelukkig wel! Ik app wat mensen dat ik nog 3 km moet en weet mij zonder al te veel schade het 15km punt te halen. Inmiddels ben ik al 2.01.39 minuten onderweg. Nog iets meer dan een kilometer. Inmiddels ben ik al lang en breed in het gezellige Zaandam en de mensen staan rijendik in het centrum. Ik zie het bordje 16 km jaaa ik ben er bijna! Zelfs de aftelbordjes vallen mij op van 100 naar 0. Elke stap die ik neem lijk de finish ook verder weg te gaan. Maar uiteindelijk kom ik toch over de finish! I Freaking did it! En in een tijd van 2 uur en 10 minuten. Ik verbeterde mijn record met 7 minuten!

Na de finish:
Zodra ik over de finish wad belde ik vriendlief (die niet mee was) hortend en stotend vertelde ik hem dat ik het had gehaald en hij was supertrots. Half huilend haal ik mijn medaille op en een flesje AA. Net voor de boog van Skyradio stonden mijn ouders en zus en toen ik die zag was het hek van de dam en huilde ik nog harder. Mijn zus troostte mij door het hek terwijl mijn vader mij een flesje water aanbood. Toen ik weer achter het hek was kreeg ik van links en rechts kleding aangeboden. Ik kleedde mij om tussen twee auto’s en we liepen richting het dam tot dam park. Aangekomen in het park kocht ik een shirt van de Damloop en gingen we naar de bussen tijd om naar huis te gaan.

Vertel mij alles! Hoe ging het bij jou?

XoXo

3 gedachten over “Start to Run: Dam tot Dam!!!

  1. miralda

    Super goed van je !
    Alles draait om wilskracht!

    Ik las dat je het leuk vind ook andere verhalen te lezen.

    Na de hele week al zenuwachtig te zijn ging ik zondag dan eindelijk De dam tot dam loop voor de eerste keer!
    We liepen voor een goed doel : om geld voor onderzoeken stofwisselingsziekte op te halen.
    Als eerst de groepsfoto en met mede goededoellopers contacten gelegd en zelfs selfies gemaakt haha.
    Ik liep samen met mijn tweelingzus en beste vriendinnetje van kleinsafaan.
    Wetend van te voren al dat zij beter getraind waren als ik,lopen meer,lopen meer samen en gaan beide naar de sportschool.
    Als we samen een langeduurloop doen loop ik altijd op laatst achteraan.
    Zo ging het met de dam tot dam loop ook.
    We gingen van start ook veel te snel, voor hun niet voor mij wel.
    Maar wel vol te houden.
    Uit de ijtunnel gekomen waren mijn benen toch een partij zwaar en dacht alleen maar : nee niet nu.
    Benen werk mee!
    Op ongv. 6km zei ik ga maar ik hou het niet vol in dit tempo.
    Mijn zusje kon niet langzamer dan kreeg ze last van der knie blessure had ze al geprobeerd voor me.
    Op 7km zag ik ze nog even wachten en zoeken, maar ik zwaaide ze uit.
    Waar op dat moment 2 vriendinnen aan de kant stonden. Die gelijk op me af rende.
    Toen dacht ik kom op je doe dit voor jezelf.
    Op 9km staat mijn vader!
    De weg naar 9km toe was heel erg zwaar. Maar na wat suikers (meloen en aa ging het wel weer!)
    En na mijn vader en schoonouders van mijn zusje gezien te hebben kreeg ik toch de kracht niet te stoppen!
    Op de 10km even gejuigt, maar al snel nam deze pret af wat een rot stuk zo lang en saai, en iedereen om me heen ging lopen..
    Maar ik bleef doorlopen wel met ruim 1 mituut per km verminderd.
    In me hoofd reken ik of ik binnen de 2 uur nog kan halen.
    Waar ik tot conclusie kwam dat dat te vroeg was om te berekenen.
    Die lange dijk over.
    Waar ik gelukkig een teamgenoot tegen kwam die me een schouder klopje gaf kom op! De laatste 3 km zijn het leukst! Wat voor veel mensen zo is. Maar ik kwam steeds minder vooruit!
    De laatste kilometer kon ik toch nog 30 seconde sneller!
    Heleweg met een glimlach gelopen! Ik heb het toch maar gedaan! En ja! In mijn streeftijd pricies 1:45!
    Alleen liep ik verder.. Toen bedacht ik me Hoe ga ik ooit iedereen nog terugvinden..
    Ik bedankte de vrouw 3maal voor de medaille was zo blij! En ging ergens strekken .
    Liep een stukjes verder en ineens vloog me zusje me om me nek. Ze riep ik ben zo trots op je met tranen in der stem. Waardoor ik natuurlijk huilen moest. Vriendin vliegt me ook om me nek en inene stonden achter het hek ook mijn vriend en mijn moeder!
    Met allemaal mooie bloemen!
    Wat een geweldige ervaring!
    Nog een” team genoot” gesproken waar weer selfies mee hadden gemaakt en vervolgens naar dam tot dam park waar weer wijntjes hebben gedronken en een vette hamburger hebben gegeten had ik toch zo trek in!

    Ik weet het lang verhaal,maar ben niet zo goed in inkorten hifi
    Hoop dat je het met plezier gelezen hebt!

    Reageren

Geef een reactie