Start to Run: Even pauze

 photo IMG_1910_zpsatvoyjde.jpg
Deze week was qua beweging niet top. Maar daar had ik alle recht op.

Maandag stond ik op om naar mijn werk te gaan en ik voelde het al, dit gaat hem niet worden, misselijk en pijn in mijn lichaam. Ik was niet ziek maar ik was ook niet super fit. In overleg met vriendlief besloot ik dan ook om crossfit over te slaan.

Dinsdag was ook niet al te best en ook die dag bleven mijn hardloopschoenen in de kast. Waar komt toch dat blegh gevoel vandaan?

Woensdag weer precies hetzelfde. Ik nestelde mij met een boek op de bank en had nergens zin in. Behalve in het lezen van het boek. Ineens kwamen de symptonen mij heel snel bekend. Dit heb ik ieder jaar rond deze tijd, misschien maar even de dokter bellen.

Donderdag was het ook rustig ik werkte wat maar deed verder weinig. Beetje eentonig deze Start to Run.

Vrijdag besloot ik eerst bloed te laten prikken en vervolgens fietste ik door naar mijn werk. Dat voelde goed! Heerlijk om toch even te bewegen. Na mijn werk fietste ik naar huis en at ik bij mijn ouders.
Daar ontstond een kleine discussie mijn vader had vanavond op de planning een rondje hardlopen staan met mijn zus, maar mijn zus was in de ochtend al geweest. Dan ga ik met papa lopen toch? Geen probleem!
Na het eten ging ik naar huis om mij om te kleden in mijn hardloopkleding. En liep ik vervolgens weer naar mijn vader. Samen liepen we een rondje van 3km. De eerste kilometer liepen we erg hard, heel voorzichtig vroeg ik aan mijn vader of ze altijd dit tempo liepen. Ja zei die. Oke dat wordt flink aanpoten deze drie kilometer dacht ik nog! Maar gelukkig kwam er al vrij snel wat verval in het tempo en kon ik wat makkelijker praten.
Na drie kilometer kwamen we weer thuis aan en had ik toch weer lekker een klein rondje gelopen.

Op naar een nieuwe week waar ik mij al weer een stuk beter voel!

XoXo

Geef een reactie