Start to Run: Utrecht Marathon!

 photo Pictures1_zps1znglu98.jpg
Ik appte mijn moeder dat ik ging! Maar ik ging het als training beschouwen! Want ik moest van mijn trainer 30 minuten lopen.

Mijn zondag begon dus goed. En ondanks ik tegen mijzelf zei dat het een training was, was ik freaking zenuwachtig! Wat was dit! Ik maakte een bakje met havermout maar na drie happen zat ik vol!

Om 8,45 kwam mijn moeder en nog geen 5 minuten later zaten we in de auto. Een half uurtje later waren we op de plek van bestemming. Vriendlief en mijn moeder gingen een kop koffie drinken en ik had aardig mijn zenuwen onder controle, daarnaast had ik ook een nieuwe mantra ontwikkeld (het is maar een training, het is maar een training). Ik appte Linda (ja twee #zweetdates in 1 week) dat wij er waren. We konden elkaar in eerste instantie niet vinden maar toen ik de belde dat ik onder de startklok stond kon ze mij vinden (tenslotte was ze drie meter van mij verwijderd).

We stonden in het startvak en het startschot klonk, meteen was ik Linda kwijt! Oke geen probleem die zie ik wel weer bij de finish! En ik liep rustig verder, ik keek op mijn horloge, shit! Ik ga veelste snel even gas terug Linda.
Met 15 minuten was ik het twee kilometer punt gepasseerd! Ik ga veelste snel! En waarom kreeg ik ineens kramp in mijn scheenbeen! Wat is dit oke stoppen en stretchen. En zo ging ik verder lopen, stretchen, lopen stretchen. Rond kilometer 3,5 keek ik achterom, SHIT is dat de sluitauto?? Ik zie nog een groep mensen voor mij maar ik wil niet voor de sluitauto lopen! Ik twijfelde om vriendlief te bellen en te roepen dat ik ermee kap! Het was een stom idee! Nee, Linda je moet doorlopen.
Ik beet op mijn tanden en liep door bij kilometer 4,3 zaten mijn dertig minuten training erop! Yes dat heb ik in ieder geval al gedaan! Dat zit erop en ik ben er bijna!

Als ik bijna bij de finish ben zie ik mijn moeder en vriendlief! Ik ben er bijna en ik slik met moeite mijn tranen weg. Tranen? Wat is dit nu weer? Ik had nog een minuut om onder de 35 te komen. Ik probeerde te sprinten, maar ik had geen puf meer. Ik dacht dat ik onder 35 onder de startklok door liep. Helaas was dat niet zo ik liep een tijd van 35,30. Ik vloog Linda in de armen en had even moeite met ademhalen. Maar ik was er!

Ik ben trots op mijzelf! Ondanks dat ik niet onder de 35 zit of dat ik geen PR heb gelopen heb ik een wedstrijdje gelopen. Mijn laatste was de Dam tot Dam, daarna was ik zo klaar met trainen en alles wat met hardlopen te maken had! Inmiddels ben ik bijna op niveau vlak voor mijn overtrainen! En dat maakt mij blij!

XoXo

Een gedachte over “Start to Run: Utrecht Marathon!

Geef een reactie