Start to Run: Utregse Meidenloop

 photo 1a9058de-e8bb-4950-9290-f2f72e4a6a18_zps81d4c138.jpgAfgelopen zondag was de Utregse meidenloop, ja vorig jaar zei ik nooit meer de meidenloop, maar toch konden we het dit jaar niet laten en liepen we toch de meidenloop.

Dit jaar was het anders, de 10 en de 5 startte niet tegelijk, het parcours was aangepast en we waren met een leuke groep! Het nadeel, ik was nog steeds geblesseerd. Maar dat ter zijde.

Zondagochtend stappen we als een roze invasie in de trein. Waar we verzamelde op het Malieveld, Veerle voegde zich later bij ons. in het oranje. De start was om kwart voor 12 en om half 12 gingen we richting de start waar Veerle en ik rustig door aan het praten waren tot kwart voor 12, we gingen een stukje naar voren en stonden weer stil. Van de start kregen we weinig mee, ineens moesten we lopen, daar gingen we dan, na nog geen 700 meter stonden we weer stil, mijn zus en ik waren het zat, we stonden weer stil! Wat is dit nu! Uit frustratie keek ik op mijn horloge, ik had een gemiddelde pace van 10.21! Dit was niet de bedoeling, ik wilde rond de 7 min lopen, zo kon ik relax lopen en toch mijn ding doen!

Ik probeerde mij los te rukken uit de menigte maar dat ging niet echt, ik zat in een te snel tempo en was mijn roze/oranje invasie kwijt, waar was iedereen? Nou ja en ik liep verder.

Na twee a drie kilometer (ik weet niet meer precies waar kreeg ik een pijnscheut in mijn knie, chips, dit moet ik niet hebben! Ik ging aan de zijkant staan en deed wat strech oefeningen, maar die hielpen niet, ineens zag ik Veerle weer, ik loop met Veerle samen in de loopgroep en we hebben een lekker tempo samen dus ik sloot mij bij haar aan, al snel moest ik de laten varen, want ik kon het niet aan, die rot knie!

Inmiddels waren we bij km punt 4 aangekomen en iemand zei kom op Linda nog maar 1 kilometer ik dacht bij mijzelf moet jij eens mijn knie hebben! Maar ik gaf niet op en ging door. Eindelijk zag ik de bogen, ik strompelde/Rende zo veel als ik nog kon en kwam met veel pijn en moeite over de streep! Daar stond Veerle, ik weet nog steeds niet of ze op mij stond te wachten of gewoon aan het kletsen was, maar goed, ik was blij haar te zien! Ik pakte wat te drinken en liep naar mijn vader/prive EHBO’er die er als een speer een koelpack om heen gooide, ik had iets te veel van mijzelf gevraagd.

Volgend jaar?
Ik riep vorig jaar ik doe dit niet meer en ik zou het nu weer zeggen, de drukte en de opstopping het was allemaal weer iets te veel. Maar ja Utrecht blijft wel mijn stadsie dus ik roep het niet te hard!

En nu?
En nu? Nu keihard trainen voor de Dam tot Dam, de omstandigheden zijn niet ideaal, maar ik heb inmiddels al weer een klein rondje kunnen rennen, ik hoop volgende week weer een looptraining bij de Loopgroep op te pakken en zo langzaam, maar toch snel, mijn kilometers weer wat uit te breiden.

De foto’s van de meidenloop? Die hou je te goed! En natuurlijk kan je mijn tijden lezen in het tabje wedstrijden!

 

Geef een reactie