Start to Run: We Own The Night

20140401-224803.jpg

I did it! I did it!! Nog steeds als ik er aan denk kan ik het niet geloven, ik liep 10 km midden in Amsterdam bij We Own The Night en vandaag mijn verhaal!

Rond kwart over acht gingen we op weg naar Amsterdam, we parkeerde onder het Olympisch stadion en om iets over negen waren we in het stadion, de energie die toen door mij heen ging, dat was niet normaal! We liepen rond en ik heb een praatje gemaakt met Lindsay, het is zo leuk om alle grotere bloggers tegen te komen en in plaats van de verhalen te lezen gewoon een praatje te maken.

Photo 10-06-14 23 00 14

Eva Simons was inmiddels op het podium geklommen en we liepen richting de startvakken, daar kregen we een warming-up van de NTC trainers, maar we deden niet echt me, ja hallo, ik wil niet moe zijn als ik vertrek. Het eerste startvak zou om half 11 vertrekken maar om half 11 gebeurde er weinig, Eva Simons bleef muziek draaien, Arie Boomsma was ook op the stage geklommen en zei dat we moesten wachten in verband met onze veiligheid, het kon mij niet meer schelen ik wilde gewoon starten! Eindelijk rond kwart voor 11 startte het eerste startvak en om 11 uur mocht startvak 4 weg, ik had een soort mantra in het startvak en riep steeds tegen mijn zus: we kunnen het we kunnen het en we gingen op weg.

0-5km: We kunnen het, samen met mijn zusje liep ik naast de, we gingen niet hard voor mijn gevoel, ik kijk op mijn horloge en we hebben nog geen halve km gelopen, dit wordt een lange race. We lopen en lopen, inmiddels zijn we bijna in het Vondelpark, ik loop voor mijn zus uit en af en toe kijk ik achterom om te kijken of ze ver achter mij loopt. Als we in het Vondelpark lopen komen we de gespierde mannen van Run2Day tegen, het aanmoedigen helpt wel, ik probeer wat minder op mijn horloge te kijken. Alleen op de pace. Inmiddels komen de eerste snelle lopers al weer terug, ik zie Lin van DailyLin al weer teruglopen, jeetje die gaat hard!
Bij ongeveer 3 km schreeuwt mijn zus dat ze naar het toilet moet ze  duikt een dixie in terwijl ik ervoor staat te wachten, hoe ze het doet geen idee maar binnen no time we rennen verder, naar het waterpunt en de Runningjunkies die ons aanmoedigen, ik blijf mijn zusje hazen tot de 5 km.

5-10 km: Tot de 5 lopen we een aardige constante pace onder de 8 minuten, dan krijg mijn zusje het zwaar, we rennen een kilometer en lopen weer een stukje. De Running Patta’s staan water uit te delen en dat is meer dan welkom Als een soort drilmeester en haas werp ik me op, lopen rennen, het stuk van 6 naar 7 km lijkt niet alleen heel lang maar is ook heel lang, het blijkt dat dit niet helemaal klopt, want mijn horloge zeg dat ik allang voorbij de 7 ben, maar ik zie het lichtpunt niet meer, Als we onder het Rijksmuseum rennen/hobbelen denk ik wat de f*** je doet het gewoon Lin. Ik word nog een keer aangemoedigd door de mannen van Run2Day in het Vondelpark en dit keer geef ik ze allemaal een high five. Tot rond de 9km blijf ik mijn zusje hazen tot dat ik vraag of ze het laatste stukje allen kan, ik krijg een ja (denk ik) en ik sprint/ren/hobbel weg, Bij de laatste kilometer wordt ik nog een keer aangemoedigd door de Running Junkies en ik krijg een big smile op mijn gezicht! I did it, bij de 10km stop ik niet met lopen ik loop het Olympisch Stadion in op een vlot tempo en de mensen klappen en juichen ik krijg een goodybag en verderop mijn Ketting waar ik zo op zat te wachten. En dan barst ik in huilen uit.

2014-06-09 22.29.56

Ik vond het heerlijk het was geweldig en ik ben beretrots op mij zelf. En de ketting, die gaat voorlopig niet meer af!

Ik was absoluut niet snel, ik ging goed, tot het 7km punt toen had ik zelf ook het moment van ik kan het niet, ik zette door en binnen anderhalf uur was ik binnen, volgend jaar voor het uur.

Op naar de dam tot dam, ik ben er nog lang niet, dat weet ik wel!

XoXo

2 gedachten over “Start to Run: We Own The Night

Geef een reactie