Start to Run: Wings for Life

 photo Pictures_zpstk8cc2vb.jpgNa anderhalve week wachten was het zo ver! Eindelijk liep ik afgelopen zondag de echte Wings for Life!

Zoals ik al tijdens de pre race verslag had verteld is Wings For Life een run waarbij je loop voor degene die niet kunnen lopen.

We moesten tussen 11-11.30 verzamelen dus vriendlief en ik zaten rond 10.00 uur al in de auto op weg naar Breda. De heenreis ging eigenlijk heel soepel, we konden de auto makkelijk parkeren en met 1 klein telefoontje stond ik in het business paviljoen.

Al snel was de groep compleet en kregen we muntjes en bonnen voor eten. Vriendlief at de pannenkoek op, ik had geen trek. Ik was ineens zo zenuwachtig. Terwijl er op deze race geen druk ligt. Er hoeft niet een speciale afstand gehaald te worden tot de finish. Nee! De finish komt naar je toe en dat is toch wel lekker.

Omdat ik in Alkmaar bij de EHBO was beland had ik alles bijgesteld. Ik zou 5km gaan lopen, gelukkig ken ik mijzelf en was het bij de start al iets opgehoogd. Ik zou 6km rennen en daarna lopen tot Max kwam.

Om 13.00 uur was de start, de meeste mensen zullen het wel gevoeld hebben, het was warm! Ik probeerde rustig te starten, maar dat ging niet echt, geeft niets, naast mij kwam een meisje lopen in Puma kleding (handig, allemaal dezelfde kleding). Na 2km kwam ik erachter dat het meisje Demi heette en we zouden bij elkaar blijven. Ik ging een beetje intervallen, want wat had ik het zwaar, Demi sleurde mij iedere keer een stukj emee en al snel hadden we de 5km bereikt.

Na de 5km ontstond er een soort van we moeten verder want vanaf 6 kun je met bussen naar de start en anders moest je terug lopen. Dus besloten Demi en ik tot de 6km te lopen, want tsja, Max was toch nog niet in zicht.
Ik kan je vertellen, ik had het zwaar er was bijna nergens schaduw en we moesten ook nog eens een heuvel op, ondertussen kwamen we Daphne tegen, die liep een stukje met ons mee en ging later weer vooruit (en kwam uiteindelijk uit op 8km super tof). We liepen tot de 6 en ik besloot niet te gaan wachten, nee we lopen verder tot we ingehaald zijn door Max verstappen.

We rende en liepen en rende en liepen tot we ongeveer bij 6,50 km kwamen, ik keek om en zag de Catcher Car in de verte aankomen. Demi riep: Nu wil ik eigenlijk voor die 7km gaan. Ja, antwoordde ik, ik ook! Dus besloten we nog een sprintje te trekken tot de 7km.

De 7km haalde we! Ik haalde zelfs 7.25 km Demi iets verder, We waren super blij dat we in die warmte tot zover waren gekomen! En we liepen door naar de bus! Daar hadden we ook mazzel want in de bus hadden we een zitplek en toen begon het zweten.

Eenmaal weer bij het evenemententerrein aangekomen kregen we onze WFL medaille en een blikje RedBull (natuurlijk). Deze ging er wel in! Hierna liepen Vriendlief, Demi en ik terug richting het businesspaviljoen, daar aangekomen zagen we al een paar meiden vertrekken, die waren al een tijdje terug. We plofte neer en haalde wat eten en te drinken, ondertussen zaten we ook nog met zijn alle te kletsen en was het super gezellig.

Na al deze gezelligheid was het tijd om naar huis te gaan van deze te gekke middag!
GirlsLove2Run en Anne super bedankt dat ik in jullie team mocht lopen!

XoXo

Geef een reactie